അഞ്ജലി തുടിപ്പ്നൃത്തവുമായുള്ള സംവാദം

“കലയിൽ ഏർപ്പെടുന്നത് സന്തോഷം തേടിയാണ്. അപ്പോൾ ആ സന്തോഷത്തിൽ ഒരു തുള്ളിയെങ്കിലും അർഹിക്കാത്തവരായി ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ?” 2019-ൽ അഞ്ജലിയെ തുടിപ്പ് ഡാൻസ് ഫൗണ്ടേഷൻ സഹ-സ്ഥാപിക്കുന്നതിലേക്ക് നയിച്ച ലളിതമായ ചോദ്യമിതായിരുന്നു. ഈ സമർപ്പിതയായ അധ്യാപികയുടെയും സ്ഥാപകയുടെയും അതിലുപരി മോഹിനിയാട്ട കലാകാരിയുടെയും കഥ തുടിപ്പിന്റെ ജനനത്തിന് ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ആരംഭിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

വടകരയിലുള്ള അഞ്ജലിയുടെ കുടുംബവീട്ടിൽ അഞ്ജലി ഒഴികെ മറ്റെല്ലാവർക്കും അതൊരു സാധാരണ ദിവസമായിരുന്നു. സ്വന്തം ബാഗുകൾ പാക്ക് ചെയ്യുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു അന്ന് 23 കാരിയായ അഞ്ജലി. നൃത്തത്തോട് എപ്പോഴും ഒരഭിനിവേശം വച്ചുപുലർത്തിയിരുന്നെങ്കിലും, കലാപരമായ എന്തെങ്കിലും പ്രൊഫഷണലായി പിന്തുടരുക എന്നത് ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ലായിരുന്നു. കൊമേഴ്സിൽ ബിരുദം പൂർത്തിയാക്കി കുറച്ചുകാലം ജോലി ചെയ്ത ശേഷം, ഒടുവിൽ അവൾ ആ വലിയ ചുവടുവെയ്പ്പ് നടത്തി—ബാഗുകൾ പാക്ക് ചെയ്ത് ഒരു മോഹിനിയാട്ട ക്ലാസ് മുറി തേടി മുംബൈയിലേക്ക് വണ്ടി കയറി.

നഗരത്തിനും കലയ്ക്കും പെർഫോമൻസ് ഇടങ്ങൾക്കും പുതിയ ആളായിരുന്നിട്ടും, അഞ്ജലി തന്റെ ചിലങ്ക അണിഞ്ഞ് ഭയം നിറഞ്ഞ ആ വഴിയിലൂടെ ധൈര്യത്തോടെ മുന്നേറി. നളന്ദ ഡാൻസ് റിസർച്ച് സെന്ററിൽ പ്രശസ്ത കലാകാരി കനക് റെലെക്ക് കീഴിൽ പരിശീലനം ആരംഭിച്ചു. ഇവിടെവെച്ചാണ് അവൾ പൊന്നു സഞ്ജീവിനെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. തങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകളും സ്വപ്നങ്ങളും ഏറെക്കുറെ ഒന്നാണെന്ന് ഇരുവർക്കും മനസ്സിലായി. ശാസ്ത്രീയ നൃത്തരൂപങ്ങൾക്കായി കൊച്ചിയിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതും സ്വാഗതാർഹവുമായ ഒരു ഇടം നിർമ്മിക്കാനുള്ള പദ്ധതി അവർ ഒന്നിച്ചു തയ്യാറാക്കി. “തുടക്കത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു കെട്ടിടമോ ക്ലാസ് മുറിയോ ഇല്ലായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ സ്കൂളുകളിൽ പഠിപ്പിച്ചു, പാൻഡെമിക് സമയത്ത് ഓൺലൈൻ ക്ലാസുകൾ നടത്തി,” പുഞ്ചിരിയോടെ അഞ്ജലി പറയുന്നു. അവർക്ക് ബാക്കപ്പുകളോ സഹകരിക്കാൻ മറ്റ് നർത്തകരോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; അവർക്കുണ്ടായിരുന്നത് നൃത്തത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സൂക്ഷ്മമായ ധാരണയിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു സ്വപ്നം മാത്രമായിരുന്നു. പെർഫോമിംഗ് ആർട്സിൽ ബിരുദം നേടിയ അഞ്ജലി തുടർന്ന് ഫോക്ലോർ ആൻഡ് കൾച്ചറൽ സ്റ്റഡീസിൽ ബിരുദാനന്തര ബിരുദവും നേടി. 

ക്ലാസ് മുറിയെയും വേദിയെയും നയിക്കുന്നു

ഒരു അധ്യാപിക എന്ന നിലയിൽ, സ്വന്തമല്ലാത്ത ഒരു ചലനത്തെ അനുകരിക്കാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നതിന് പകരം, ഈ രൂപത്തെ “ശരീരത്തിലൂടെ ഒഴുകാൻ” അനുവദിക്കുന്ന ഒരു ഇടമാണ് അഞ്ജലി വിദ്യാർത്ഥികൾക്കായി ഒരുക്കുന്നത്. പത്ത് വിദ്യാർത്ഥികളുള്ള ഒരു ക്ലാസിൽ, സാങ്കേതികത ഒന്നായിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ, കലാരൂപവുമായി നെയ്യുന്ന പത്ത് വ്യത്യസ്തമായ ബന്ധങ്ങളുണ്ട്.

“ഓരോ ശരീരത്തിനും അതിന്റേതായ കഥ പറയാനുണ്ട്. ഓരോ വിദ്യാർത്ഥിക്കും സാങ്കേതികതയുമായി അവരുടേതായ സംവാദത്തിൽ എത്തിച്ചേരാനുള്ള വേദി സജ്ജമാക്കാനാണ് ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്.” — അഞ്ജലി

വ്യത്യസ്ത ശരീരങ്ങൾ എങ്ങനെ ചലിക്കുന്നു എന്നതുമായി സഹകരിക്കാൻ പരാജയപ്പെട്ടേക്കാവുന്ന സിലബസുകൾ പിന്തുടരാൻ തുടിപ്പ് വിസമ്മതിക്കുന്നു. സ്ഥാനഭ്രംശം സംഭവിച്ച മുട്ടോ പുറംവേദനയോ കാരണം കലാകാരൻ വേദിയിൽ നിന്ന് മാറിനിൽക്കരുത്; തുടിപ്പിന്റെ ക്ലാസ് മുറികളിൽ, കടുപ്പമേറിയ പരിശീലനത്തെ മാറ്റിനിർത്തി ശരീരത്തെയും സാങ്കേതികതയെയും പരസ്പര സഹകരണത്തോടെയുള്ള ഒരു സംഭാഷണത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ സിലബസ് പുനർനിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.

നൃത്തവുമായുള്ള തന്റെ ആശയവിനിമയത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമാക്കുമ്പോൾ അഞ്ജലിയുടെ മുഖത്ത് വലിയൊരു പുഞ്ചിരി വിരിയുന്നു. തന്റെ കഥാപാത്രത്തിന്റെ വൈകാരിക യാത്രയിൽ മുഴുകുകയും അവൾ പറയുന്നതുപോലെ “ആന്തരികമായ ലയം ബാഹ്യമായി പ്രകടിപ്പിക്കുകയും” ചെയ്തുകൊണ്ട് അഞ്ജലി തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളെയും പ്രകടനത്തിൽ അലിയിക്കുന്നു. 2025-ലെ കൊച്ചി-മുസിരിസ് ബിനാലെയിൽ പ്രീമിയർ ചെയ്ത തുടിപ്പിന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ വനിതാ നിർമ്മാണമായ ഗോസിപ്പ് കാണുമ്പോൾ ഒരാളെ ആകർഷിക്കുന്നത് ഈ പ്രകടനപരവും മനോഹരവുമായ ആശയവിനിമയമാണ്.

“ശരീരം ഉപയോഗിച്ച് പറയുന്ന സ്ത്രീ സൗഹൃദങ്ങളെയും ഐക്യദാർഢ്യത്തെയും കുറിച്ചുള്ളതാണ് ഗോസിപ്പ്. ഏതെങ്കിലുമൊരു ഘട്ടത്തിൽ നമ്മൾ ജീവിച്ചതോ കണ്ടതോ കേട്ടതോ ആയ യഥാർത്ഥ ജീവിത സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു ഫിസിക്കൽ തിയേറ്ററാണിത്,” തിളങ്ങുന്ന മുഖത്തോടെ അഞ്ജലി പറയുന്നു. ഗോസിപ്പിലെ രംഗങ്ങൾ ടീമിലെ ചർച്ചകളിലൂടെ പൂർണ്ണത കൈവരിച്ചപ്പോൾ, ഒറ്റ എന്ന കൃതിയിലെ രംഗങ്ങൾ കൃത്യമായി പ്ലോട്ട് ചെയ്ത ഒരു തിരക്കഥയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. മഹാഭാരതത്തിൽ വേരുകളുള്ള ഒറ്റ, ഘടോത്കചന്റെയും അവന്റെ അമ്മ ഹിഡുംബിയുമായുള്ള ബന്ധത്തിന്റെയും അടിച്ചമർത്തലിനെതിരെയുള്ള ധീരമായ അതിജീവനത്തിന്റെയും കഥയാണ്. കണ്ണുകൾ തിളങ്ങിക്കൊണ്ടും കൈകൾ ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ടും അവൾ പറയുന്നു, “ഘടോത്കചന്റെ ജനനത്തിന്റെ ദൃശ്യം എന്റെ മനസ്സിൽ വരികയും എന്നെ കീഴടക്കുകയും ചെയ്തപ്പോഴാണ് ഒറ്റ ആരംഭിക്കുന്നത്.” അവൾ തുടരുന്നു, “ഞങ്ങളുടെ നിർമ്മാണങ്ങൾക്ക് അടിവരയിടുന്ന ഒരു നിശ്ചിത ലക്ഷ്യമുണ്ട്—ശാസ്ത്രീയ കലാരൂപങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് പരിഗണിക്കാതെ തന്നെ, സദസ്സിലെ ഓരോ അംഗത്തിലേക്കും കഥ എത്തിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ശ്രമിക്കുന്നു.”

സ്വാധീനം സൃഷ്ടിക്കൽ: തുടിപ്പിലെ അവസരങ്ങൾ

അവരുടെ തിരക്കഥകൾക്കപ്പുറം, പ്രവേശനക്ഷമതയോടും ഉൾക്കൊള്ളലിനോടുമുള്ള തുടിപ്പ് ടീമിന്റെ പ്രതിബദ്ധത അവരുടെ അപേക്ഷാ നടപടിക്രമങ്ങളിലും കമ്മ്യൂണിറ്റി ഔട്ട്‌റീച്ച് പ്രോഗ്രാമുകളിലും പ്രകടമാണ്.

അഞ്ജലി വിശദീകരിക്കുന്നു, “ബാക്കപ്പുകളൊന്നുമില്ലാത്ത സാധാരണ നൃത്ത സ്കൂൾ ബിരുദധാരിക്കോ വളർന്നുവരുന്ന പെർഫോമർക്കോ ഇവിടെ ആവശ്യത്തിന് അവസരങ്ങളില്ല. തുടിപ്പിൽ, പിന്നാക്ക വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള അധ്യാപകരെയും വിദ്യാർത്ഥികളെയും ജോലിക്കെടുക്കാനും പ്രവേശിപ്പിക്കാനും ഞങ്ങൾ ശ്രമിക്കുന്നു. സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുന്ന വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് ഞങ്ങൾ സ്കോളർഷിപ്പുകളും നൽകുന്നു. ഇതൊരു വലിയ വാഗ്ദാനമല്ല, നൃത്തം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും അതിന് കഴിയണം എന്ന് മാത്രമാണ് ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.” പ്രാദേശിക സന്നദ്ധസംഘടനകളുടെ സഹായത്തോടെ കേരളത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ തുടിപ്പ് സമ്മർ ഡാൻസ് ക്യാമ്പുകൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്നു.

സംഘടനയിലൂടെയും തന്റെ പ്രകടനത്തിലൂടെയും അഞ്ജലി മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയം കേവലം ഒരു പ്രതികരണമല്ല; അത് സാധ്യതകളുടെ പര്യവേക്ഷണമാണ്, ഇല്ലാതാക്കലല്ല മറിച്ച് വീണ്ടെടുക്കലാണ്. അഞ്ജലിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ഉദ്ദേശിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും ഓരോ ചലനവും രാഷ്ട്രീയമാണ്, അതിന് പ്രത്യാഘാതങ്ങളുമുണ്ട്. സുരക്ഷയിൽ വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന തുടിപ്പിന് കർശനമായ കമ്മ്യൂണിറ്റി മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങളും PoSH നയങ്ങളും ശിശു സംരക്ഷണ സംവിധാനങ്ങളുമുണ്ട്. “ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ് മുറികളിൽ മാത്രമല്ല, പുതിയ കലാകാരന്മാർക്ക് ഞങ്ങൾ നൽകുന്ന വേദിയിലും സുരക്ഷിതത്വം ഉറപ്പാക്കാൻ ഞങ്ങൾ നിരന്തരം പ്രവർത്തിക്കുന്നു. മിക്ക വാരാന്ത്യങ്ങളിലും, ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ഇടത്തിൽ വളർന്നുവരുന്ന കലാകാരന്മാർക്ക് വേദിയൊരുക്കുന്നു, പ്രേക്ഷകരെയും കലാകാരന്മാരെയും ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു,” അവൾ പങ്കുവെക്കുന്നു. പ്രകടന കേന്ദ്രീകൃത കൂട്ടായ്മകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിൽ തുടിപ്പിനുള്ള താല്പര്യം ഫ്രണ്ട്സ് ഓഫ് തുടിപ്പ് എന്ന സംരംഭത്തിലൂടെ തെളിയുന്നു, ഇത് പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട ഗ്രൂപ്പുകൾ പരിശീലിക്കുന്ന കലാരൂപങ്ങളെ കണ്ടെത്തുകയും അവർക്ക് അവതരിപ്പിക്കാൻ ഇടം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. 

തന്റെയും തുടിപ്പിന്റെയും നിലനിൽപ്പിന് ചുറ്റുമുള്ള സൗഹൃദങ്ങൾക്കും ബന്ധങ്ങൾക്കും കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് അഞ്ജലി വ്യക്തമാക്കുന്നു: "രണ്ട് സ്ത്രീകൾ നടത്തുന്ന തുടിപ്പ് ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു എന്നത് തന്നെ വളരെ സന്തോഷകരമാണ്." ഇന്ന്, തുടിപ്പ് ഡാൻസ് ഫൗണ്ടേഷനിൽ മൂന്ന് മുതൽ അറുപത്തഞ്ച് വയസ്സ് വരെയുള്ള 200 വിദ്യാർത്ഥികളുണ്ട്, അവർ ഇരുന്നൂറ് സവിശേഷമായ രീതികളിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. സൗഹൃദത്തിനും കമ്മ്യൂണിറ്റിക്കും അഞ്ജലി ക്രെഡിറ്റ് നൽകുന്നു, എന്നാൽ ചെറുപ്പക്കാരായ കലാകാരന്മാർക്കായി കൊത്തിയെടുക്കാൻ അവൾ ധൈര്യം കാണിച്ച ഒരു മികച്ച വഴിത്തിരിവാണ് തുടിപ്പ് എന്ന് അവൾ ഓർക്കുമെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.