അധീന അഷ്ഫാഖ്ബിയോണ്ട് ഹെറിറ്റേജ്

മട്ടാഞ്ചേരിയിൽ വളർന്ന അധീനയ്ക്ക്, അതിന്റെ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാകുന്നതിനും വളരെ മുമ്പേ തന്നെ ചരിത്രം ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്നു. ഇടുങ്ങിയ വഴികളും സജീവമായ മാർക്കറ്റുകളും പഴയ ഗോഡൗണുകളും നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള കെട്ടിടങ്ങളും അവളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും സാംസ്കാരിക വൈവിധ്യമുള്ള ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ ഹൃദയഭാഗത്ത് ജനിച്ചുവളർന്ന അവൾക്ക്, ജീവസ്സുറ്റ ഒരു പൈതൃക അന്തരീക്ഷത്തിനുള്ളിൽ വളരാൻ കഴിഞ്ഞത് ഒരു അപൂർവ്വ ഭാഗ്യമായിട്ടാണ് ഇപ്പോൾ തോന്നുനത്.

"കഥകൾ കേട്ടാണ് ഞാൻ വളർന്നത്," അവൾ ഓർക്കുന്നു. "മനുഷ്യരെയും സ്ഥലങ്ങളെയും കുടിയേറ്റത്തെയും വ്യാപാരത്തെയും ഈ നഗരത്തെ രൂപപ്പെടുത്തിയ സമൂഹങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള കഥകൾ."

എങ്കിലും, കൊച്ചിയിലെ മറ്റു പല ചെറുപ്പക്കാരെയും പോലെ അധീനയും ഒരു കാലത്ത് ഇവിടെനിന്ന് മാറിനിൽക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. ഹയർ സെക്കൻഡറി വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് ശേഷം, നാട്ടിൽ നിന്ന് മാറി പഠിക്കാനും ഒടുവിൽ മറ്റെവിടെയെങ്കിലും ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുക്കാനുമാണ് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചത്. അവളുടെ നാട്ടിലെ പല കുടുംബങ്ങൾക്കും ഗൾഫിലേക്ക് ചേക്കേറുന്നത് സ്വാഭാവികമായ ഒരു തുടർച്ചയായിരുന്നു. അവൾ ഒടുവിൽ യുഎഇയിലേക്ക് പോകും എന്ന് തന്നെയാണ് കുടുംബവും പ്രതീക്ഷിച്ചത്. എന്നാൽ അധീനയ്ക്ക് അതിൽ ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു.

തുടർന്നാണ് 2018 ലെ പ്രളയം വരുന്നത്. അത് അഡ്മിഷനുകൾ വൈകിപ്പിക്കുകയും അവളുടെ പ്ലാനുകൾ മാറ്റുകയും ചെയ്തു. നാടുവിട്ടു പോകുന്നതിനുപകരം, അവൾ ഒരു പ്രാദേശിക കോളേജിൽ ബോട്ടണിയും ബയോടെക്നോളജിയും പഠിക്കാൻ ചേർന്നു. ഒരു വിട്ടുവീഴ്ചയായി തുടങ്ങിയ ആ തീരുമാനം പിന്നീട് അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ വഴിത്തിരിവായി മാറി.

കോളേജ് ജീവിതം അവളെ വിവിധ സാമൂഹിക, സാമ്പത്തിക, സാംസ്കാരിക പശ്ചാത്തലങ്ങളിലുള്ള മനുഷ്യരുമായി പരിചയപ്പെടുത്തി. ഹയർ സെക്കൻഡറിക്ക് ഒരു സർക്കാർ സ്കൂളിൽ പഠിച്ചതിനാൽ, കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വ്യക്തമായ ധാരണ ലഭിക്കാൻ ഇത് അവളെ സഹായിച്ചു. അതുവരെ അകലെയാണെന്ന് കരുതിയിരുന്ന ഭരണം, ചരിത്രം, പൊതുജീവിതം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകളിലേക്ക് അധ്യാപകർ വിദ്യാർത്ഥികളെ നയിച്ചു.

ഈ അനുഭവങ്ങൾ അവളുടെ ചിന്താശേഷിയെ വിപുലീകരിച്ചു. അപ്പോഴും, സാംസ്കാരിക പൈതൃകം ഒരു കരിയർ മാർഗമായി അവൾ കണ്ടിരുന്നില്ല. ബിരുദധാരികളായ പലരെയും പോലെ അവളും വിവിധ അവസരങ്ങൾ തേടി. പബ്ലിഷിംഗിൽ പാർട്ട് ടൈം ആയി ജോലി ചെയ്ത അവൾ, പിന്നീട് എൻട്രി (Entri) ആപ്പിലെ ഇന്റേൺഷിപ്പിലൂടെ ഗ്രോത്ത്, പാർട്ണർഷിപ്പ് വിഭാഗങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ട് ടെക് സ്റ്റാർട്ടപ്പ് രംഗത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.

ടെക് ലോകം അവളെ യുവ കണ്ടുപിടുത്തക്കാരുടെയും വോളന്റിയർമാരുടെയും സോഷ്യൽ എന്റർപ്രണർമാരുടെയും പുതിയൊരു ശൃംഖലയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തിച്ചു. ടിങ്കർഹബ് (TinkerHub) പോലുള്ള സംഘടനകളിലൂടെയും മറ്റ് കൂട്ടായ്മകളിലൂടെയും സാമൂഹിക പ്രത്യാഘാതം, പൗരബോധം, കമ്മ്യൂണിറ്റി വികസനം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾ അവൾ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി.

"എൻ‌ജി‌ഓകളെക്കുറിച്ചും വോളന്റിയറിംഗിനെക്കുറിച്ചും കമ്മ്യൂണിറ്റി അധിഷ്ഠിത പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഞാൻ ഗൗരവമായി കേൾക്കുന്നത് ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു," അവൾ പറയുന്നു.

ഈ ആശയങ്ങൾ അവളിൽ ഒരു വിത്ത് പാകി. 2023-ൽ കൊച്ചി ഹെറിറ്റേജ് പ്രോജക്ട് (Kochi Heritage Project) കഥപറച്ചിലുകാരെ (storytellers) ക്ഷണിച്ചപ്പോഴാണ് വലിയൊരു അവസരം വന്നണഞ്ഞത്. അപ്പോഴേക്കും, ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ പോകുന്ന സ്ഥലങ്ങളെയും അനുഭവങ്ങളെയും ഡോക്യുമെന്റ് ചെയ്യാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരാളായി അധീന കൂട്ടുകാർക്കിടയിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.

അറിയപ്പെടാത്ത കഫേകൾ, നാട്ടുചരിത്രങ്ങൾ, പ്രാദേശിക ഭക്ഷണസംസ്കാരം എന്നിവ കണ്ടെത്തുന്നതിൽ അവൾ സന്തോഷം കണ്ടെത്തി. എഴുതാനും വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കാനും കഥകൾ പങ്കുവെക്കാനും അവൾക്ക് എളുപ്പത്തിൽ സാധിച്ചു.

പെട്ടെന്നുള്ള ഒരു ആവേശത്തിൽ അവൾ അപേക്ഷിച്ചു. ആ അവസരം അവളുടെ ജീവിതവഴിയെത്തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചു. പ്രോജക്റ്റിലൂടെ, തന്റെ അതേ താൽപ്പര്യങ്ങളുള്ള ഗവേഷകരെയും കഥപറച്ചിലുകാരെയും കലാകാരന്മാരെയും സാംസ്കാരിക പ്രവർത്തകരെയും അവൾ കണ്ടുമുട്ടി. ഭക്ഷണചരിത്രം, വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങൾ, വാസ്തുവിദ്യ, കമ്മ്യൂണിറ്റി ഓർമ്മകൾ എന്നിവയിൽ താൽപ്പര്യമുള്ളവരായിരുന്നു അവർ. പരിപാടികൾക്ക് ശേഷമുള്ള രാത്രി വൈകിയുള്ള ചർച്ചകളിൽ കഥകളി പ്രകടനങ്ങൾ മുതൽ കുടിയേറ്റ ചരിത്രവും നഗര സംസ്കാരവും വരെ കടന്നുവന്നു.

പൈതൃകം എന്നത് കേവലം സ്മാരകങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കൽ മാത്രമല്ലെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ ഈ ആശയവിനിമയങ്ങൾ അധീനയെ സഹായിച്ചു. അത് മനുഷ്യരെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. സാധാരണക്കാരുടെ ദൈനംദിന ജീവിതം രേഖപ്പെടുത്തുന്നതിനെക്കുറിച്ചും, മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനെക്കുറിച്ചും, സമൂഹങ്ങൾ തങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള കഥകളുടെ കേന്ദ്രബിന്ദുവായി തുടരുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും ആയിരുന്നു അത്.

2024-ലെ കൊച്ചിൻ ഹെറിറ്റേജ് കാർണിവലിൽ പങ്കാളിയായപ്പോൾ ഇത്തരം കാഴ്ചപ്പാടുകൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി. പ്രവർത്തനങ്ങളിലും എക്സിബിഷൻ ക്യൂറേഷനിലും അണിയറയിൽ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ട്, സാംസ്കാരിക പരിപാടികൾക്ക് ജീവൻ നൽകുന്നതിലെ സങ്കീർണ്ണതകൾ അവൾ നേരിട്ട് കണ്ടു. അതിലും ഉപരിയായി, സമൂഹങ്ങളെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കാൻ പൈതൃക സംരംഭങ്ങൾക്കുള്ള ശക്തി അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ഇന്ന്, അധീനയുടെ താൽപ്പര്യങ്ങൾ വെറുമൊരു പഴയകാല ഓർമ്മകളിലോ ചരിത്ര സംരക്ഷണത്തിലോ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. തുറമുഖ നഗരങ്ങളിലും അവ സൃഷ്ടിക്കുന്ന സാംസ്കാരിക വ്യവസ്ഥകളിലും അവൾ ആകൃഷ്ടയാണ്. കൊൽക്കത്ത, വിശാഖപട്ടണം തുടങ്ങിയ നഗരങ്ങളിലേക്കുള്ള യാത്രകൾ കുടിയേറ്റവും വ്യാപാരവും സമുദ്ര ശൃംഖലകളും നഗരസ്വഭാവങ്ങളെ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള അവളുടെ ധാരണ വർദ്ധിപ്പിച്ചു. യാത്രകൾക്കിടയിൽ, ഈ നഗരങ്ങളും ഫോർട്ട് കൊച്ചിയും തമ്മിലുള്ള ചില സമാനതകൾ അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു: നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ കൈമാറ്റത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവന്ന സമാനമായ വാസ്തുവിദ്യകൾ, ചന്തകൾ, സാംസ്കാരിക തരംഗങ്ങൾ.

"ഇവയെല്ലാം തുറമുഖ നഗരങ്ങളാണ്," അവൾ വിശദീകരിക്കുന്നു. "മനുഷ്യരുടെ മാറ്റം ആശയങ്ങളുടെയും ഭക്ഷണത്തിന്റെയും വാസ്തുവിദ്യയുടെയും സംസ്കാരത്തിന്റെയും മിശ്രണത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു."

ഇത്തരം സ്ഥലങ്ങൾ വെറും ചരിത്രപരമായ ഒന്നായി നിലനിൽക്കുന്നതിന് പകരം സാംസ്കാരിക നഗരങ്ങളായി എങ്ങനെ വികസിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നതിലാണ് അധീനയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്. ഫോർട്ട് കൊച്ചിയിൽ കമ്മ്യൂണിറ്റി 40 (C40) നടത്തുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളുമായി ഈ കാഴ്ചപ്പാട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു. പൈതൃക നടത്തങ്ങൾ, കഥപറച്ചിൽ സംരംഭങ്ങൾ, ഗവേഷണ പദ്ധതികൾ, കമ്മ്യൂണിറ്റി പങ്കാളിത്ത പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ പ്രാദേശിക ചരിത്രത്തെ പ്രാപ്യവും പ്രസക്തവുമാക്കാൻ C40 ശ്രമിക്കുന്നു. അധീന അഷ്ഫാക്ക്, റിസ്വാൻ അബൂബക്കർ, ആര്യ കെ, ലോയിസ് ക്രിസ്റ്റി ജോൺ, സുബൈത എച്ച് ആർ എന്നീ അഞ്ച് കൂട്ടുകാർ ചേർന്ന് ആരംഭിച്ച കമ്മ്യൂണിറ്റി 40 ഒരു ഹെറിറ്റേജ് ആൻഡ് കൾച്ചറൽ കൂട്ടായ്മയാണ്. പൈതൃകത്തെ കാലഘട്ടത്തിൽ മരവിച്ചുപോയ ഒന്നായി കാണുന്നതിന് പകരം, സമകാലിക ജീവിതമാർഗ്ഗങ്ങളുമായും വ്യക്തിത്വങ്ങളുമായും സാമൂഹിക മാറ്റങ്ങളുമായും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ജീവസ്സുറ്റ ഉറവിടമായാണ് ഈ സംഘടന സമീപിക്കുന്നത്.

പൈതൃക മേഖലകളിൽ വസിക്കുന്ന താമസക്കാരെ ഇതിൽ പങ്കാളികളാക്കുന്നതോടൊപ്പം പുതിയ ആളുകൾക്ക് ഈ ഇടങ്ങൾ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നതും ഇതിന്റെ ഒരു പ്രധാന ഭാഗമാണ്. സന്ദർശകരെ ആകർഷിക്കുക മാത്രമല്ല, അർത്ഥവത്തായ പങ്കാളിത്തം ഉറപ്പാക്കുകയുമാണ് ലക്ഷ്യം. അധീനയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം 'പങ്കാളിത്തം' എന്നത് ഏറെ പ്രധാനപ്പെട്ട വാക്കാണ്.

പൈതൃകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ പലപ്പോഴും സ്വാധീനവും പ്രവേശനവുമുള്ള ഒരു ചെറിയ വിഭാഗത്തിലേക്ക് പരിമിതപ്പെടുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾ വിശ്വസിക്കുന്നു. ചില ശബ്ദങ്ങൾ മാത്രം കേൾക്കപ്പെടുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവ അവഗണിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രാദേശിക സമൂഹങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉൾപ്പെടാതെ തന്നെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടേക്കാം. ഇങ്ങനെയുള്ള രീതികൾ മാറ്റുക എന്നതാണ് അവളുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളിലൊന്ന്.

"ഈ രംഗത്ത് ഒരു ഉപരിവർഗ്ഗ മനോഭാവമുണ്ട് (elitism)," അവൾ പറയുന്നു. "പ്രവേശനവും ശ്രദ്ധയും പലപ്പോഴും ചില പ്രത്യേക ഗ്രൂപ്പുകൾക്ക് മാത്രം ലഭിക്കുന്നു. പരമ്പരാഗതമായി ഇത്തരം ചർച്ചകളുടെ ഭാഗമല്ലാത്ത ആളുകൾക്ക് നമ്മൾ കൂടുതൽ അവസരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കേണ്ടതുണ്ട്."

വിവിധ കോണുകളിൽ നിന്ന് കഥകൾ ഉയർന്നുവരാൻ സാധിക്കുന്ന ഇടങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ട് ആ വെല്ലുവിളിയെ നേരിടാനാണ് C40 ശ്രമിക്കുന്നത്. കമ്മ്യൂണിറ്റി അധിഷ്ഠിത ഗവേഷണങ്ങളിലൂടെയോ പൊതുപരിപാടികളിലൂടെയോ കൂട്ടായ സാംസ്കാരിക പദ്ധതികളിലൂടെയോ ആകട്ടെ, പങ്കാളിത്തം വിപുലീകരിക്കുന്നതിലും പൈതൃകത്തെ കൂടുതൽ ജനാധിപത്യവത്കരിക്കുന്നതിലുമാണ് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്.

സുസ്ഥിരത അത്യാവശ്യമാണെന്നും ഈ സംഘടന തിരിച്ചറിയുന്നു. അധീനയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, പൈതൃക പ്രവർത്തനങ്ങൾ കേവലം ആവേശത്തെ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് നിൽക്കാനാവില്ല. അത് സമൂഹത്തിന് മൂല്യം സൃഷ്ടിക്കുകയും പ്രാദേശിക ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളെ പിന്തുണയ്ക്കുകയും വേണം. സാംസ്കാരിക സംരക്ഷണവും സാമ്പത്തിക അവസരങ്ങളും സന്തുലിതമാക്കുന്ന മാതൃകകൾ കണ്ടെത്തുക, തങ്ങളുടെ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന ശ്രദ്ധയുടെ പ്രയോജനം നിവാസികൾക്ക് ലഭിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാക്കുക എന്നിവയാണ് ഇതിനർത്ഥം.

ഈ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പതുക്കെ പുരോഗമിക്കുന്ന ഒരു പ്രക്രിയയാണ്. അധീന മറ്റ് ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ നിർവ്വഹിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ പ്രോജക്റ്റുകൾ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കുന്നു. എങ്കിലും അവളുടെ പ്രതിബദ്ധത വ്യക്തമാണ്. കൊച്ചി വിട്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ചിന്ത, ഒരു കാലത്ത് സ്വാഭാവികമായി കരുതിയ സ്വന്തം നഗരത്തെ മനസ്സിലാക്കാനും ശക്തിപ്പെടുത്താനുമുള്ള ഒരു ദൗത്യമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

ഫോർട്ട് കൊച്ചിയിലും മട്ടാഞ്ചേരിയിലും സ്മാരകങ്ങളെക്കാളും വിനോദസഞ്ചാര കേന്ദ്രങ്ങളെക്കാളും ഉപരിയായി അവൾ കാണുന്നത് ജീവസ്സുറ്റ മനുഷ്യരെയാണ്. തെരുവുകളിലും പഴയ വാട്ടർ ടാങ്കുകളിലും കുടുംബ ഓർമ്മകളിലും ദൈനംദിന അനുഭവങ്ങളിലും മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന, പറയാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന നിരവധി കഥകൾ അവൾ അവിടെ കാണുന്നു.

കൗതുകകരമായ ഒരു നിരീക്ഷണം പങ്കുവെക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഭാവങ്ങൾ കൂടുതൽ ജീവസ്സുറ്റതാകുന്നു. ഫോർട്ട് കൊച്ചിയിലെ സ്റ്റാർ ഹോട്ടലിലെ (ബാലൻ ചേട്ടന്റെ കട) പ്രശസ്തമായ വിഭവങ്ങളിലൊന്ന് ചിലോണിൽ (സിലോൺ) നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ചതെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന സ്ക്വയർ പൊറോട്ടകളാണ്. മതപരമായ വിലക്കുകൾ കാരണം അധീനയുടെ കുടുംബത്തിലെ സ്ത്രീകൾ ഇതുവരെ ആ കടയ്ക്കുള്ളിൽ കയറിയിട്ടില്ല. എന്നിരുന്നാലും, കടയുമായി പ്രത്യക്ഷത്തിൽ യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാതിരുന്നിട്ടും അവളുടെ അമ്മയും കുടുംബത്തിലെ മറ്റുള്ളവരും വർഷങ്ങളായി സിലോൺ പൊറോട്ട ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. ഞങ്ങളുടെ സംഭാഷണം തുടരുമ്പോൾ, ഇതുപോലെ പഠനവിധേയമാകാത്ത സാംസ്കാരിക കൈമാറ്റത്തിന്റെ കഥകൾ അധീനയിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് എനിക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞു.

C40-ലൂടെയുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ ഈ കഥകൾ എല്ലാവരുടേതുമായി മാറുമെന്ന് അവൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. കാരണം അധീനയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, പൈതൃകം എന്നത് ഭൂതകാലത്തിലേക്ക് നോക്കുന്നത് മാത്രമല്ല. തങ്ങൾ ജീവിക്കുന്ന സ്ഥലത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ കൂടുതൽ ആളുകൾക്ക് തങ്ങളെത്തന്നെ പ്രതിഫലിച്ചു കാണാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ഭാവി സൃഷ്ടിക്കൽ കൂടിയാണ് അത്.